ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูงประมาณ 15-30 เมตร. เรือนยอดรูปปิรามิด ขนาดทรงพุ่ม 4-5 ม. ใบเดี่ยวรูปร่างค่อนข้างยาว รูปไข่หรือรูปรี เรียงเวียนสลับ ปลายใบแหลมถึงเรียวแหลม โคนใบกลมมน ดอกประมาณ 10-15 กลีบ กลีบชั้นนอกรูปหอกกลับ สีเหลืองส้ม กลิ่นหอมแรงโดยเฉพาะกลางคืน ช่วงการมีดอก หมุนเวียนตลอดปี ผลเป็นช่อยาว รูปไข่หรือรูปค่อนข้างกลมเรียงอยู่รอบแกนกลาง แต่ละผลจะแยกจากกัน
การกระจายพันธุ์
มีถิ่นกำเนิดมาจากประเทศจีน อินเดีย ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย และพม่า มีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในป่าดิบ ทั่วทุกภาคของประเทศ
ปัจจัยแวดล้อมที่เหมาะสม
ไม้จำปาป่าชอบดินทั่วๆ ไป ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ และระบายน้ำดีพอสมควร ยกเว้นดินเหนียวจัด ชอบแสงแดด ไม่ชอบน้ำขัง ชอบความชื้นปานกลาง
การปลูกและการดูแลรักษา
ต้นจำปาป่าสามารถขยายพันธุ์ได้ด้วย การเพาะเมล็ด การทาบกิ่ง และการตอนกิ่ง แต่การเพาะเมล็ดจะง่ายกว่า เนื่องจาก ลำต้นจะตั้งตรง ระบบรากจะแข็งแรง และโตเร็ว
การใช้ประโยชน์
ดอกของจำปามีสรรพคุณช่วยบำรุงหัวใจ ช่วยบำรุง ประสาท กระจายโลหิตบำรุงโลหิต ทำให้เลือดเย็น แก้อาการ วิงเวียนศีรษะ คลิ่นเหียน
ใบช่วยแก้โรคเส้นประสาทพิการ ขับเสมหะ ระงับอาการ ไอ ช่วยแก้ป่วงของทารก เปลือกและรากช่วยแก้อาการคอแห้ง ใช้เป็นยาถ่ายขับ พยาธิ เนื้อไม้ช่วยบำรุงประจำเดือนของสตรี ยางช่วยแก้ริดสีดวงทวาร
ข้อจำกัดของไม้จำปาป่า
ระยะเป็นกล้าไม้ หรือลูกไม้ต้องการร่มเงาต้องอาศัยร่มเงาจากไม้อื่น เมื่อพ้นระยะลูกไม้ต้องการ แสงแดดเต็มวัน และควรระวังไม่ให้มีน้ำท่วมขัง เพราะจะทำให้รากเน่า